Chemiczne niklowanie

Obróbka powierzchni to proces zmiany charakterystyk powierzchni metalu poprzez jej dodanie, usunięcie lub przekształcenie. Głównym celem jest ochrona metalu oraz podniesienie jego estetycznego wyglądu. Podobne efekty można osiągnąć różnymi metodami, takimi jak barwienie przez anodowanie, malowanie proszkowe lub mokre.

Główne korzyści:
Wzmożona odporność na korozję
Poprawiona przyczepność powłok lub innych zabiegów powierzchniowych
Usunięcie defektów powierzchniowych
Zwiększona odporność chemiczna
Poprawiona przewodność elektryczna lub zwiększona zdolność przewodząca powierzchni
Zwiększenie wytrzymałości i odporności na zużycie przy jednoczesnym zmniejszeniu tarcia
Wzmożona atrakcyjność estetyczna

Najczęstsze metody obróbki powierzchni i ich krótkie opisy
Galwanizacja: Wykorzystanie prądu elektrycznego do osadzania jonów metali na podłożu, co zapewnia trwałość, odporność na korozję, niską tarcie i lepszą estetykę; powszechnie stosowane metale: miedź, nikiel, złoto, srebro.

Kwaszenie: Usuwanie zanieczyszczeń powierzchniowych i warstw tlenkowych za pomocą roztworu kwasowego, często stosowane do czyszczenia po obróbce cieplnej; może spowodować skorość niektórych stopów.

Malowanie proszkowe: Elektrostatyczne nanoszenie suchego proszku z późniejszym wypalaniem w celu utwardzenia; stosowane w przemyśle samochodowym, narzędziowym i wojskowym.

Szlifowanie: Usuwanie nierówności, osadów lub zadziórek za pomocą tarczy szlifierskiej; odpowiednie dla aluminium, mosiądzu, żeliwa, stali węglowej, stali nierdzewnej itp.

Elektropolerowanie: Usuwanie jonów z powierzchni za pomocą prądu elektrycznego i elektrolitu, aby osiągnąć gładkość, czystość i usunięcie zarysowań; powszechnie stosowane dla stali nierdzewnej, aluminium, miedzi, tytanu itp., a także w przemyśle spożywczym, medycznym i farmaceutycznym.

Lapowanie: Usuwanie materiału poprzez zastosowanie substancji ściernej i ciśnienia w płynie, aby osiągnąć precyzyjną gładkość; stosowane do soczewek optycznych, łożysk, miarek itp.