Obróbka powierzchni

Obróbka powierzchniowa polega na zmianie właściwości powierzchni metalu poprzez jej dodanie, usunięcie lub przekształcenie. Głównymi celami są ochrona metalu oraz podniesienie jego estetycznego wyglądu. Różne metody mogą osiągnąć podobne efekty, np. koloryzacja poprzez anodowanie, malowanie proszkowe lub mokre.

Główne korzyści:
Poprawiona odporność na korozję
Poprawiona przyczepność farb lub innych powłok
Usunięcie defektów powierzchniowych
Wzmożona odporność chemiczna
Poprawiona przewodność elektryczna lub zwiększenie przewodności powierzchniowej
Zwiększenie wytrzymałości i odporności na zużycie, jednocześnie redukując tarcie
Poprawa estetyki

Najczęstsze metody obróbki powierzchni i ich krótkie opisy:
Galwanizacja: Wykorzystanie prądu elektrycznego do odkładania jonów metali na podłożu, co zapewnia trwałość, odporność na korozję, niską tarcie oraz lepszą estetykę; powszechnie stosowane metale: miedź, nikiel, złoto, srebro.
Kwaszenie: Zastosowanie roztworu kwasowego do usuwania zanieczyszczeń i warstwy skali z powierzchni, często stosowane do czyszczenia po obróbce cieplnej; może powodować kruchość niektórych stopów.
Malowanie proszkowe: Elektrostatyczne nanoszenie suchego proszku z późniejszym wypiekaniem i utwardzaniem; stosowane w branży samochodowej, narzędziowej i wojskowej.
Szlifowanie: Używanie koła szlifierskiego do usuwania nierówności, skali lub zadziorów; odpowiednie dla aluminium, mosiądzu, żeliwa, stali węglowej, stali nierdzewnej itp.
Elektropolerowanie: Usuwanie jonów z powierzchni za pomocą prądu elektrycznego i elektrolitu, aby uzyskać gładką, czystą i wolną od zadziorów powierzchnię; powszechnie stosowane dla stali nierdzewnej, aluminium, miedzi, tytanu itp., odpowiednie dla branży spożywczej, medycznej i farmaceutycznej.
Lapowanie: Stosowanie substancji ścierających i ciśnienia w środowisku ciecznym do usuwania materiału, co pozwala osiągnąć precyzyjną wykończenie; stosowane przy produkcji soczewek optycznych, łożysk, miarek itp.