پایان‌کاری سطحی

پردازش سطح به معنای تغییر خواص سطح یک فلز با افزودن، حذف یا دوباره شکل دادن آن است. اهداف اصلی محافظت از فلز و بهبود ظاهر زیبایی آن است. روش‌های مختلف می‌توانند به اثرات مشابهی برسند، مانند رنگ‌آمیزی از طریق آنودیزاسیون، پوشش پودری یا رنگ‌آمیزی مرطوب.

مزایای اصلی:
مقاومت بهتر در برابر خوردگی
بهبود چسبندگی رنگ‌ها یا سایر پوشش‌ها
حذف عیوب سطحی
مقاومت شیمیایی بالاتر
بهبود رسانایی یا افزایش رسانایی سطح
افزایش استrength و مقاومت به سایش، همراه با کاهش اصطکاک
بهبود ظاهر

روش‌های رایج پردازش سطح و توضیحات کوتاه:
الکتروپلیسینگ: از جریان الکتریکی برای رسیدن به یون‌های فلزی روی زمینه استفاده می‌شود، که باعث مقاومت، مقاومت در برابر خوردگی، اصطکاک پایین و بهبود ظاهر می‌شود؛ فلزهای رایج: مس، نیکل، طلا، نقره.
پیکلینگ: از محلول اسیدی برای حذف آلایش‌های سطحی و لایه‌های اکسیدی استفاده می‌شود، که اغلب پس از عملیات حرارتی برای تمیز کردن استفاده می‌شود؛ در برخی از جوهرها می‌تواند باعث شکنندگی شود.
پوشش پودری: اعمال پودر خشک با روش الکترواستاتیک و سپس پخت و سخت‌شدن؛ در کاربردهای خودرو، ابزار و نظامی استفاده می‌شود.
سنگ‌زنی: از چرخ سنگ‌زنی برای حذف ناصافی‌ها، لایه‌های اکسیدی یا لبه‌های تیز استفاده می‌شود؛ مناسب برای آلومینیوم، برنج، آهن گچی، فولاد کربنی، فولاد ضدزنگ و غیره.
الکتروپولیش: با استفاده از جریان الکتریکی و الکترولیت، یون‌های سطحی حذف می‌شوند تا سطحی صاف، تمیز و بدون لبه‌های تیز به دست آید؛ اغلب برای فولاد ضدزنگ، آلومینیوم، مس، تیتانیوم و غیره استفاده می‌شود، مناسب برای صنایع غذایی، پزشکی و داروسازی است.
لَپینگ: با اعمال مواد سخت و فشار در مایع، مواد حذف می‌شود تا پایانه‌ای دقیق به دست آید؛ برای عدسی‌های اپتیکی، بلبرینگ‌ها، سنج‌ها و غیره استفاده می‌شود.